مرجع اصلی، «سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای» در سطح استان‌هاست. این سازمان مسئول تعیین مکان‌های مجاز، نظارت بر استانداردها و واگذاری زمین یا حق بهره‌برداری است.

پس از اخذ مجوز اولیه از راهداری، باید مجوزهای زیر نیز دریافت شود:

• شهرداری/دهیاری: برای پروانه ساخت و پایان‌کار.
• سازمان محیط زیست: برای تأیید سیستم‌های فاضلاب و دفع زباله.
• سازمان آتش‌نشانی: برای تأییدیه ایمنی و سیستم‌های اطفاء حریق.
• سازمان بهداشت: برای مجوز فعالیت رستوران‌ها، سوپرمارکت‌ها و سرویس‌های بهداشتی.

هزینه‌ها به دو دسته ثابت و جاری تقسیم می‌شوند:

• هزینه‌های ثابت (CAPEX): خرید یا اجاره زمین، هزینه‌های طراحی و مهندسی، ساخت و ساز (بتن، نما، تأسیسات)، خرید تجهیزات آشپزخانه، میز و صندلی، سیستم‌های امنیتی و نظارتی.
• هزینه‌های جاری (OPEX): حقوق پرسنل، هزینه انرژی (آب، برق، گاز)، مواد اولیه رستوران و سوپرمارکت، تعمیر و نگهداری، بازاریابی و بیمه.

• موقعیت مکانی: نزدیکی به اتوبان‌های پرتردد یا نقاط کور ترافیکی.
• تنوع خدمات: ارائه خدمات متنوع (رستوران، سوپرمارکت، تعمیرگاه، هتلینگ) برای جذب طیف وسیعی از مسافران.
• کیفیت و سرعت خدمات: مسافران بین‌راهی به دنبال سرعت و کیفیت قابل قبول هستند.
• تمیزی و بهداشت: عامل اصلی بازگشت مشتری و جذب مسافران جدید.
• مدیریت پیک‌های ترافیکی: برنامه‌ریزی برای ایام پربازدید (تعطیلات نوروز، تابستان).